خیابان ریجنت لندن
تاریخچه خیابان
تا اواسط قرن هفدهم میلادی هسته مرکزی شهر لندن کماکان بافت قرون وسطایی خود را حفظ کرده بود و دور تا دور آن دیواری قرار داشت که سالها قبل و در زمان استیلای رومیان ساخته شده بود. در فاصله یکشنبه ۲ تا چهارشنبه ۵ سپتامبر ۱۶۶۶ این قسمت قرون وسطایی لندن که در داخل دیوار رومی شهر قرار داشت در اثر یک آتش سوزی بسیار بزرگ به طور کلی ویران شد و از بین رفت. آن آتش سوزی مهیب وست مینستر که ناحیه اشراف نشین آن زمان لندن (وست اند کنونی) بود، قصر چارلز دوم، قصر وایت هال و نواحی فقیر نشین حومه لندن را نیز تهدید کرد ولی به آنها آسیبی نرساند. تعداد ۱۳٬۲۰۰ خانه مسکونی، ۸۷ کلیسای محلی ، کاتدرال سنت پل و بیشتر ساختمانهای دولتی شهر در آن آتش سوزی غیر قابل کنترل سوخت و منهدم گردیدند. تخمین زده شده است که خانه و سرپناه ۷۰٬۰۰۰ نفر از کل ۸۰٬۰۰۰ ساکنین آن موقع لندن تماما در آتش از بین رفت و نابود گردید. با این که آمار تعداد کشته شدگان در این آتش سوزی هرگز مشخص نشده است، همیشه اعتقاد بر این بوده است که تعداد کسانی که جانشان را در این آتش سوزی بزرگ از دست دادند آنچنان زیاد نبوده است چرا که به طور رسمی فقط نام تعداد قلیلی بهعنوان قربانیان این فاجعه به ثبت رسیده است. اما مدتی است عدهای از پژوهشگران این باور را به چالش کشیدهاند و اندک بودن تعداد کشته شده گان ثبت شده را به دو دلیل میدانند: اول آنکه در قرن هفدهم و در زمان آن آتش سوزی کسی به فکر ثبت نام مردگان طبقات فقیر و حتی متوسط نبوده است و دوم آنکه شدت آتش به حدی بوده است که به احتمال زیاد شناسایی جسد بیشتر قربانیان که به طور کامل سوخته و به خاکستر تبدیل شده بودهاند امکان پذیر نبوده است.
جان نش و طراحی خیابان ریجنت
نش پارک ریجنت را به مرکز تجاري پيکاديلي مرتبط ساخت، که اینکار با توسعه مجدد يک خيابان از پورتلند پِلِیس (که توسط برادران آدام در سال 1774 ساخته شده بود) به پيکاديلي انجام داد تا به محور تجاری از طریق یک رابط محوري، مرتبط شود. آنچه از نظر برنامه ريزی شهري اهميت داشت، دید پايداری بود که نش برای ستون فقراتی جدید برای لندن طرح ریزی کرده بود. خيابان ریجنت، رابط بين واترلویِ پيشنهادي (که اکنون فضاي باز روبروي کاخ کارلتون مي باشد) و پورتلند (جهت ایجاد یک ورودی وسیع نهایی، برای آنچه قرار بود میدان پارک شود اما حالا پارک کرسنت است)، قرار نبود بصورت یک خط مستقیم از میان املاک فعلی عبور نماید بلکه قرار بود از همان انحنای طبیعی که خط فاصل سوهو و مایفیر است، تبعیت کند...
با سلام